Uitnodiging

Uitnodiging voor de opening van de zomer tentoonstellingen van Geurt Busser – Waddenschilder [pdf]

34-AnEv2016mrt.03-8028-LR

Zaterdag 26 maart om 16.00 uur in de Sloepenloods, Reitdiepskade 20b, Zoutkamp,
door Lutz Jacobi, tweede kamerlid van de PvdA voor Waddenzaken.

Alex Vissering zingt: “Mien machteg Wad”.
Anneke Douma zingt: “It Woanskip”.
Welkom!

Recent werk

Oude Wal 28-9-15 AnEv2015Oct04-6907-LR

Aquarel Oude Wal 28-9-15

Oude Wal 2 AnEv2015Oct04-6903-LR

Geurt Busser met Aquarel Oude Wal 28-9-15

Oude Wal 1-10-15 AnEv2015Oct04-6897-LR

Aquarel Oude Wal 1-10-15

Dossier: Ligplaats

Beste mensen,

Het jaar begon mooi: Mijn grootste aquarel is geëxposeerd bij de zomertentoonstelling in museum Belvedère, 13000 bezoekers (bijlage). Vanaf half februari weer op grote formaten (110/160) geschilderd.

Noordpolderzijl is dichtgeslibd zodat de reistijd naar mijn werkgebied nu 4 ½ uur is ipv. 1 ½ uur. Maar het was een mooie zomer met lange dagen en ik keek uit om in september, als de zon lager overgaat en de waterverf minder snel droogt, weer door te gaan op de grote formaten.

Laatste weken augustus gewerkt aan NAM schade huis, op 5 september ging ik naar Lauwersoog voor een voorlichtingsbijeenkomst en om het schip klaar te maken voor het grote werk…Ik trof een kale vlakte waar zware machines alles afgraven, schip vrijwel onbereikbaar. Op de bijeenkomst vernam ik dat er een toeristisch belevingspad komt. Ik sprak dhr. Staghouwer (gedeputeerde) aan over de ligplaats. Hij wil daar geen woorden aan vuil maken

Op 7 sept. een bespreking op het Gemeentehuis met dhr. Klompmaker (zie bijlage), mijn schip moet wijken. De 3 weken daarop heb ik mijn rijdend atelier weer bedrijfsklaar gemaakt voor grote aquarellen elders, bij de havens geïnformeerd naar een oplossing, negatief. De plaatselijke politiek benaderd, negatief. Dhr. Dalstra van Rijkswaterstaat gebeld: “Hoeveel tijd heb ik voordat de steigers weggehaald worden?” Mij werd meegedeeld dat de steigers blijven liggen: “Maar er komt een hoog hek voor met een goed slot waarvan u geen sleutel krijgt, zodat u dan met een roeibootje naar uw schip moet varen.” De laatste zin werd met enig genoegen uitgesproken, maar dat kan ik me verbeeld hebben.

Ik heb nu een tijdelijke ligplaats gevonden. De serie grote aquarellen voor dit jaar wordt voltooid. Afgelopen week weer op zee, 5 dagen, 2 grote aquarellen gemaakt (110/160 cm zie bijlage)…mét emotie.

Ik exposeer ze op mijn volgende tentoonstelling,

Tot dan,

Het goede,

 

Geurt Busser- Waddenschilder

 

From: Geurt Busser

Sent: Monday, October 5, 2015 4:03 PM

To: t.klompmaker@demarne.nl

Subject: Fw: lo

 

Geachte heer Klompmaker,

In ons laatste telefoongesprek heb ik beloofd dat ik u op de hoogte zou houden als ik nadere stukken had. Hierbij. Ik doe dat in het openbaar omdat mijn werk, de kunst, een algemeen belang dient van onze Nederlandse gemeenschap. U bent in dienst van, en wordt betaald door die gemeenschap. Wilt u zo vriendelijk zijn om een en ander door te geven aan de heer Dalstra.

Bedankt vast,

vr. gr.

 

Geurt Busser- Waddenschilder

Verslag:

Onderwerp: bespreking in Gemeentehuis van De Marne. 7-9-2015 over ligplaats aan steigers Lauwersoog.

Aanwezig: dhr. T. Klompmaker, gem de Marne. Louis de Jonge- schipper m.s. Noordster, Wadloopcentrum Pieterburen. Geurt Busser- Waddenschilder, schipper UQ 12

De Jonge meldt dat hij voor Wadlooptochten en rondvaarten een ligplaats binnen de dijk nodig heeft.

Busser geeft aan dat zijn belangrijke tijd er nu aankomt omdat hij in het najaar zijn grote aquarellen maakt die hij ongehinderd aan- en van boord moet kunnen vervoeren. (zie bijlage)

Omdat Noordpolderzijl dichtgeslibd is zijn beide volkomen afhankelijk van Lauwersoog voor toegang tot hun werkgebied.

In 1988 kreeg Busser een ligplaats in de Rijksvaartuigenhaven Lauwersoog omdat hij “beroepsmatig gebonden is aan het gebied.” Deze haven ging naar de gemeente, die hem verkocht aan een toeristische ondernemer met de plechtige belofte dat iedereen ongestoord zijn werkzaamheden kon blijven voortzetten. “Het zou alleen maar beter worden”. Het werd museumhaven, de palingvisser kon daar niet meer werken en verdween, de UQ 12 werd tijdens een storm ondeugdelijk verplaatst naar een ongemakkelijk neussteigertje. Busser verdween met onmin en mocht bij m.s. Triton aan de steiger liggen die zij huurden van RWS. Schipper Triton kregen elk jaar een schilderij.

Dhr. Klompmaker toont het plan voor het belevingspad onder langs de dijk en verwijst naar Rijkswaterstaat omdat de grond waaraan het boothuis van KNRM en de steiger waar de schepen liggen van RWS blijft.

Tijdens deze bespreking wordt Busser mobiel gebeld door dhr. Dalstra van RWS: “De steigers waar jullie liggen moeten weg want de gemeente wil een vrij uitzicht vanaf het belevingspad.

Busser verontwaardigd richting dhr. Klompmaker: “Mijn schip is in 1928 gebouwd als eerste échte garnalenkotter van Zoutkamp en dat zou het uitzicht bederven?! Schip en werkzaamheden zijn landelijk bekend, met onze schepen leveren wij een positieve bijdrage aan het toeristisch product Lauwersoog.”

De Jonge en Busser stellen voor om zelf een drijvende steiger te plaatsen, de meerpalen zijn nog goed. De gemeente wil dat plan niet steunen en verwijst naar RWS.

Warffum 8-9-15

Aldus gemaild naar dhr. Klopmaker, geen reactie, neem aan dat het correct is.

Bij thuiskomst vindt Busser een briefje dat dhr. Dalstra van RWS gebeld heeft en om 12.30 uur weer zal bellen. Exact 12.30 uur belt dhr. Klompmaker met de mededeling dat zijn schip daar illegaal ligt en hij niet op steun van de gemeente hoeft te rekenen bij het vinden van een alternatief, de zichtbezwaren van de gemeente gelden voor de bouwvallige steiger, niet voor de schepen. “Met het verlaten van de “museumhaven” is uw recht op een beroepsmatige ligplaats verloren, als u nog nadere stukken vindt dan hoor ik het wel.”

Busser schildert nu 50 jaar, waarvan 30 jaar met zijn tot atelierschip omgebouwde garnalenkotter. In die jaren zijn hem talloze goed of minder goed bedoelde suggesties gedaan hoe hij zijn werk wel kan doen. U kunt ervan uitgaan dat hij de enige is die weet hoe te werken in zijn vak. Als hij geen toegang meer heeft tot zijn werkgebied betekent dat het einde van 30 jaar werkzaamheden als Waddenschilder.

Het voorafgaande:

Iedereen kan wel zeggen dat hij kunstschilder is. Gaat u maar wat anders schilderen.”

Dat waren de teksten die ik te horen kreeg toen ik in 1990 ontheffing vroeg van de Natuurbeschermingswet om bij Rottum te schilderen. Na 2 zittingen en een bodemprocedure bij de Raad van State kreeg ik de ontheffing met de volgende slotzin:

Gezien Uw activiteiten in de Waddenzee spreek ik echter de intentie uit dat ik binnen de daarvoor geldende marges ook op de lange termijn Uw afhankelijkheid van de Waddenzee als Uw werkterrein, zal respecteren.

DE STAATSSECRETARIS VAN LANDBOUW,

NATUURBEHEER EN VISSERIJ,

J.J. GABOR

13- 7- 1993

Dhr. Gabor had voor de inrichting van zijn kantoor een serie van mijn (toen) grootste aquarellen aangeschaft. Met activiteiten bedoelde hij uitdrukkelijk mijn beroepsmatige werkzaamheden als Waddenschilder. Deze beroepsmatige status werd toen door lagere overheden en Rijkswaterstaat reeds lang erkend. Van deze ontheffing maak ik tot heden gebruik, bij mijn weten tot ieders tevredenheid.

Intussen heerst er lokaal een nieuwe generatie politici en ambtenaren die zich graag willen profileren. Voor hen,

Het volgende:

Open brief aan Overheid, Rijkswaterstaat, heren Staghouwer, Dalstra en Klompmaker

Ik schilder ons landschap vanaf 1967, vanaf 1973 ons noordelijk kustgebied, Lauwersmeer en Waddenzee. In 1988 kreeg ik de titel Waddenschilder voor een t.v. uitzending “van Gewest tot Gewest”. Voor mij werd dat een geuzennaam waaronder ik de waarden die ik daar vond in mijn schilderijen toonde en verdedigde in publicaties, radio en t.v. optredens, hoorzittingen en rechtszaken waaronder 5 keer voor de Raad van State.

Mijn schepen heb ik zelf gebouwd en ingericht voor mijn werkzaamheden. Het beroep Waddenschilder heb ik zelf ontwikkeld zoals ik dat nu 30 jaar doe en waarin de Waddenzee volkomen mijn leven bepaalt.

U stelt waarschijnlijk meer prijs op Waddenschilders die braaf op het atelier hun Waddenbedenksels samenstellen, maar de Waddenzee is een trots, eigenzinnig, mysterieus gebied met levend water dat zich niet laat doorgronden vanuit een kantoor of atelier aan de wal.

U beschikt over miljoenen Euro’s. U kunt bedrijven inschakelen met zware machines, multinationals binnenhalen, adviesbureaus en gebiedsontwikkelaars aanstellen. U kunt natuur maken en breken. Al wat ik heb is het werk van mijn handen.

Als u met uw miljoenen, uw macht en juridische bijstand niet in staat bent om voor mijn schip deze ligplaats te behouden dan beschouw ik dat als hetzelfde beroepsverbod waarmee gelijkgestemde overheden eerder getracht hebben om, hun onwelgevallige kunstenaars, monddood te maken.

Uw belevingspad, Kiek over Diek project enzovoort worden met grote reclameborden vermeld, met veel bombarie gepresenteerd en met geweld opgelegd aan het gebied.

Dat alles betaalt u met NAM geld uit het Waddenfonds dat bedoeld is voor natuurherstel van schade door Waddengaswinning. Daarmee is de Waddenzee het eerste natuurgebied/ Werelderfgoed dat niet alleen zijn eigen onderhoud maar ook de aantasting van zijn wezenlijke waarden moet bekostigen. Beschamend.

Alles van waarde is weerloos.

Ruimte, rust, open horizon en de vrijheid van de zee zijn weerloze waarden. Ik geef ze een stem.

Voor exposities, lobbyen en netwerken heb ik geen tijd, mijn aquarellen verkoop ik vanuit huis, in het weekend galerie open op afspraak. Na jaren met bijbaantjes kan ik als vrij, onafhankelijk kunstenaar nu 31 jaar goed bestaan. De stem van mijn werk klinkt bij particulieren, bedrijven, overheden en media maar zij komt niet boven het maatschappelijk geraas uit. Nu heb ik voor de zomer van 2016 twee tentoonstellingen afgesproken, de serie grote aquarellen van dit jaar zal ik eerder exposeren als de gelegenheid zich voordoet (in bijlages voorproefje). Misschien geven we daarmee de aanzet tot een nieuw belevingspad.

Met deze acties loop ik het risico om de geschiedenis in te gaan als een altijd zeurende kunstenaar. De tijd zal het leren.

Tot de volgende,

Het goede,

Geurt Busser- Waddenschilder

Pastorieweg 20

9989 BM

Warffum

0595423186

From: Geurt Busser

Sent: Monday, October 12, 2015 9:47 AM

To: h.staghouwer@provinciegroningen.nl

Subject: Fw: Vandaag in Dv/hN

 

Warffum 12-10-2015

Geachte heer H. Staghouwer,

Op 5 september jl. presenteerde U een plan tot peilverhoging van de waterstand op het Lauwersmeer in restaurant “het Booze Wijf” op Lauwersoog. Ik was op de motor, het regende en ik ging eerst naar mijn schip. Dat lag in een kale vlakte, onbereikbaar en omringd door zware graafmachines. Voor mijn werk hoor ik op de Waddenzee thuis. Het was een schrik dat mijn toegang tot de Waddenzee aldus afgesloten was.

Bij de presentatie, stelde ik me aan U voor, mijn naam was U niet onbekend en ik vroeg wat er gebeurde met de ligplaats van mijn schip. U draaide zich om en ging met anderen in gesprek. Ik nam aan dat U aan mijn probleem geen woorden wilde vuil maken. Als deze aanname onterecht is dan hoor ik het graag.

In de Rijksvaartuigenhaven op Lauwersoog kreeg ik in 1988 een beroepsmatige ligplaats van RWS. Daar betaalde ik voor. Deze haven ging met liggeld naar de gemeente. Gemeente verkocht hem aan een toeristisch ondernemer maar verzuimde om mijn beroepsmatige status te waarborgen zodat ik uiteindelijk genoegen moest nemen met een neussteigertje waar laden en lossen van mijn werk onmogelijk werd. Mijn schip is niet groot maar het voordeel is dat je er zoveel ruimte omheen hebt. Dát schilder ik en dáárvoor is mijn schip volkomen beroepsmatig ingericht.

Intussen is gebleken dat er voor mij geen alternatief is zodat ik mijn werkzaamheden op het Wad voortijdig moet beëindigen.

Met Uw medewerking is er een oplossing mogelijk. Wij dienen beide een algemeen belang binnen onze Nederlandse gemeenschap, elk op zijn manier. Het is op het ogenblik aan U om deze belangen tegen elkaar af te wegen. Als deze afweging te zeer in mijn nadeel uitvalt zal ik alle middelen die ik als kunstschilder/ schrijver heb aanwenden om U op betere gedachten te brengen.

In de hoop op een goede samenwerking,

Hoogachtend,

 

Geurt Busser- Waddenschilder

Pastorieweg 20

9989 BM

Warffum

0595423186

Ps. Om voornoemde redenen schrijf ik dit in de vorm van een open brief.

In een vergadering van Provinciale Staten beweert Dhr. Staghouwer dat wij elkaar gesproken hebben. De enige woorden die ik in mijn leven met dhr. Staghouwer gewisseld heb waren tijdens boven vermelde ontmoeting. (Zie DvhN van 15-10-2015)

DvhN – Waddenschilder moet wijken voor belevingspad

Waddenschilder Geurt Busser moet andermaal omzien naar een nieuwe aanlegplaats voor zijn boot, die hij gebruikt om zijn befaamde aquarellen te maken.

LAUWERSOOG De aanleg van het belevingspad langs de jachthaven van Lauwersoog bedreigt het werk van waddenschilder Geurt Busser uit Warffum. De bekende aquarellist meert zijn boot de Hendrik de laatste jaren af aan een steiger van Rijkswaterstaat, maar die wordt binnenkort ontoegankelijk. Een alternatief wordt hem niet geboden.

Krantenartikel: DVHN-Waddenschilder moet wijken voor belevingspad - Geurt Busser - 12 oktober 2015

Krantenartikel: DVHN-Waddenschilder moet wijken voor belevingspad – Geurt Busser – 12 oktober 2015

Krantenartikel: DVHN-Waddenschilder moet wijken voor belevingspad – Geurt Busser – 12 oktober 2015 (pdf)

DvhN: Provincie doet niets voor waddenschilder

LAUWERSOOG De provincie zal
niet bemiddelen in de zaak van
waddenschilderGeurtBusser
uit Warffum. Hij raakt zijn lig-
plaats in de haven van Lauwers-
oog kwijt.

Bussers boot is afgemeerd aan
een steiger die in slechte staat
verkeert en op termijn wordt af-
gebroken. Op dit moment is zijn
vaartuig door de aanleg van een
fiets- en voetpad praktisch onbe-
reikbaar. De steiger is eigendom
van Rijkswaterstaat.

DvhN 16 oktober 2015: Provincie doet niets voor waddenschilder (pdf)

De stilte verdwijnt door het geroep om stilte

De kernwaarden van ons kustlandschap zijn ruimte, rust, weidsheid en open horizon. Deze moet je respecteren, iedere poging tot benadrukken of versterken werkt averechts. Nu er nog miljoenen in het Waddenfonds zitten klinkt een luid geroep om ons unieke, oeroude cultuurlandschap met “leuke” toevoegingen aantrekkelijker te maken, project “Kiek over Diek”: Theehuis bóven de dijk, beelden óp de dijk, nep terp in de kwelder, net voor € 9 miljoen “opgeknapt” met beton en stalen hekwerken, ludieke informatiepanelen en stalen bankjes in de polder, vrolijke mozaïek banken in de dorpen, enzovoort. Het gebied is weerloos tegen deze oprukkende beton en staal industrie met zware graafmachines. Groningen heeft genoeg te stellen met NAM, Kamp en consorten, gun het een laatste oase van rust. Waarom met geweld een namaak terp storten achter een massieve zeedijk in een strak verkavelde kwelder. Houd liever de geul naar Noordpolderzijl open.
Beleidsmakers willen zich graag profileren. Maar als beschermingsorganisaties mee gaan roepen dan moeten we het ergste vrezen voor de waarden die ze luidkeels willen beschermen.
Geurt Busser- Waddenschilder

Brief-DvhN-25-april-2015 Rustpunten-DvhN-5-november-2014

Geplaatst in Nieuws, Opinie

Levenskunstenaar op het wad

Artikel[PDF] in Woonboot Magazine van oktober 2014

Ik maak de grootste aquarellen ter wereld. Daar ben ik in 1980 mee begonnen en op 14 februari 2000 lukte de eerste in precies drie kwartier. Daarna volgden vijf wanhopige jaren waarin alles mislukte en dacht ik dat de eerste een toevalstreffer was die je maar één keer in je leven meemaakt.

Geplaatst in Nieuws, Publiciteit