Willem Hoekzema neemt afscheid van Waddenfonds

Willem Hoekzema heeft tijdens de Waddendag 2016 afscheid genomen als voorzitter van de Kwaliteitscommissie van het Waddenfonds. Voorzitter Henk Staghouwer van het Waddenfonds prees Hoekzema voor zijn jarenlange inzet voor het waddengebied in het algemeen en voor het fonds in het bijzonder. In zijn slottoespraak pleitte Hoekzema voor investeringen in grote en toekomstbestendige projecten, om het waddengebied blijvend te laten profiteren van de gelden uit het Waddenfonds.

Als dank voor al zijn werk kreeg Hoekzema uit handen van voorzitter Henk Staghouwer een aquarel van Waddenschilder Geurt Busser.

Symposium Waddenfonds 25-11-2016

Het kan verkeren…..

Der Wattmaler der Nordsee

Geurt Busser ist Künstler. Sein Atelier ist ungewöhnlich: ein umgebauter Krabbenkutter, mit dem er mehrmals pro Woche raus ins Watt fährt. Dort malt er das, was er seit 30 Jahren malt: das Watt.

[Geurt Busser is kunstenaar. Zijn atelier is ongebruikelijk: een omgebouwde garnalenkotter, waarmee hij meermaals per week het Wad op vaart. Daar schildert hij, wat hij al 30 jaar schildert: het Wad.]

Der Wattmaler der Nordsee

IJsbloemen

Kerst 2016

[PDF om te printen]

Op het Wad los ik mijn levensvragen op

In PLUS magazine van juli/ augustus een mooi artikel van Hella van der Wijst over mijn werkzaamheden.
Per abuis staat de tentoonstelling in de sloepenloods in Zoutkamp nog vermeld, deze is voortijdig beëindigd en nu te zien in het Zeehondencentrum in Pieterburen.
Bij elke tentoonstelling is een kaart van de omgeving waarop schilderlocaties zijn aangegeven met (nog) ongerepte vergezichten die per boot, fietsend of lopend te bezoeken zijn.

Levensvragen kun je alleen oplossen vanuit een mate van welzijn, een harmonie in jezelf en in je omgeving. Aan het nastreven van welvaart heb je niets wat dat betreft.
Op het Wad ben je verbonden met de oorsprong van alle leven, de wereldzee.
Eb en vloed ervaar je lijfelijk. De weerspiegeling van het licht in zee loopt door op de natte aquarel. De wind blaast verf over het papier met dezelfde richting en snelheid als de wolken, alleen op papier droogt het en blijft staan als schilderij.
Een kinderlijk spel waarin ik niet teveel moet ingrijpen en soms lukt dat.
Dat gebeurt in een mate van welzijn, dan beleef ik omstandigheden uit de dageraad der mensheid (Bijbel pag. 1), een “Ozeanisches Gefühl” dat mensen van alle rassen, rangen en standen verbindt: De 9 maanden in de baarmoeder (C. G. Jung 1875-1961).
Mijn werk hangt over de hele wereld, ook bij mensen die nooit de zee gezien hebben maar dat “Ozeanisches Gefühl” herkennen.

Stilte verdwijnt door geroep om stilte. Ruimte, rust, weidsheid, open horizon verdwijnen door ze te benadrukken en te “vermarkten”. De Waddenzee is Werelderfgoed door zijn menselijke schaal, maar de kracht van zijn eenvoud is ook zijn zwakte.

Waddenschilder is voor mij een geuzennaam waaronder ik deze waarden voor dit gebied probeer te behouden. (zie bijlage [PDF]).

30 jaar oneindig wad

Oneindig wad

De zon komt op, de zon gaat onder.
Het meest gewone wonder.

Dit zijn magistrale momenten in de natuur met een licht dat weerspiegeld wordt in een zee waar 2 keer per dag de wereld opnieuw ontstaat, als zich land verheft uit water. Het Wad is Werelderfgoed juist door de kracht van zijn eenvoud. Dat kun je alleen respecteren. Iedere poging om het te benadrukken of versterken werkt averechts. Stel je op Schiermonnikoog een windturbine voor die 3 keer zo hoog is als de vuurtoren….
De kerk van Wierum is plm. 23 meter hoog, maar als de vissers na een week op zee vanuit het Westgat Wierum zien voelen ze zich thuis.
De Waddenzee is niet groot, maar je kunt je verbeelden dat ze groot is.
Die verbeelding en de kracht van zijn eenvoud wil ik met mijn schilderijen benadrukken, versterken en behouden.
Op de enig respectabele manier die mogelijk is.
In 1986 kwamen meldingen van vissers bij de Kustwacht: “Er ligt een sloep aan ’t anker, man staat op dek en zwaait wat met de armen.”
Hendrik Perdok, vuurtorenwachter van Schiermonnikoog, was de eerste die wist te melden dat dat een kunstschilder was:
“Dan is het goed.”
En het bleef 30 jaar goed.

Geurt Busser- Waddenschilder

Op elke tentoonstelling zijn schilderijen van de omgeving met daarbij een kaart waarop de schilderlocaties  zijn aangegeven met A, B, C enz. Pijlen geven de kijkrichting aan. Varend, fietsend of lopend kun je deze locaties opzoeken.

Bij interesse bel/ sms: 0653226525 of mail: gbusser@xs4all.nl

Natuurmonumenten 1999

50 jaar schilderen in het Noorden

Reitdiep

De zon komt op, de zon gaat onder.
Het meest gewone wonder.

De laatste 50 jaar heb ik o.a. alle Elfstedentochten, Noorderrondritten en Oldamt- ritten geschaatst. Noorderrondrit en Oldamt rit heb ik ook in de zomer gevaren en geschilderd voordat ik naar zee ging.
Reitdiep is favoriet gebleven.
Na honderden mislukkingen in 20 jaar proberen gelukte op 14-2-2000 de eerste grote aquarel: het “staatsieportret” van Aduarderzijl vanaf het Notarisbosje.
Voor mij is dit een symbool voor de schoonheid van ons Groninger landschap.
Ik vond dat dit schilderij thuishoorde in de vergaderzaal van het Provinciehuis.
Als de Statenleden vergaderen over ingrepen in ons landschap moeten ze dit schilderij voor ogen hebben en zich afvragen of de ingreep er wel bij past.
Als het er niet bij past: “Niet doen!”
Provincie en vergaderzaal worden daar mooier van, de Statenleden worden er wijzer van en het schilderij kost € 19000,- en daar word ik ook beter van.
Zo kunnen we spreken van een échte win- win situatie.
Het heeft inderdaad in 2003 een half jaar in de Blauwe Zaal gehangen, in bruikleen om te wennen. Toen moest het ijlings van de muur.
Sinds maart 2014 staat de windturbine Warfhuizen midden in dit schilderij. Op het nippertje heb ik daar nog de laatste aquarellen gemaakt.
In de zomer ga ik graag met mijn schilderkist op de Norton naar de Wetsingersluis om Garnwerd te schilderen.

Bij het langzaam verstrijkende licht van zonsopkomst of zonsondergang heb je kans om hier nog de monumentale kracht van ons Groninger land te beleven.
In mijn schilderijen wil ik dat in ieder geval op een onaantastbare manier behouden.

Het goede,

Geurt Busser- Waddenschilder

Op elke tentoonstelling zijn schilderijen van de omgeving met daarbij een kaart waarop de schilderlocaties  zijn aangegeven met A, B, C enz. Pijlen geven de kijkrichting aan. Varend, fietsend of lopend kun je deze locaties opzoeken.

Bij interesse bel/ sms: 0653226525 of mail: gbusser@xs4all.nl


Met een serie zomertentoonstellingen vier ik op vriendschappelijke basis 50 jaar
schilderen in het Noorden, waarvan 30 jaar op de Waddenzee.
Het plezier van het schilderen en het op deze manier onaantastbaar behouden
van de waarden van het gebied.
Geurt Busser

Zomertentoonstellingen 2016[PDF]

Pieterburen, Zeehondencentrum, Hoofdstraat 94a – Lauwersmeer en Wad
Lauwersoog, Schiermonnikoog, Havenkantoren Wagenborg en veerboot m.s. Rottum – Lauwersmeer en Wad
Garnwerd, Café Hammingh, Hunzeweg 32 – Reitdiep
Noordpolderzijl, ’t Zielhoes – Haven en Groninger Wad

VERDER WERK TE ZIEN IN:
Groningen, Kunsthandel en Lijstenmakerij Ongering, Oude Kijk in ’t Jatstraat 37 – Hoogeland e.a. werk
Groningen, Richards Kunst in Lijsten, Noorderhaven 61 – Groot aquarel van 9-12-15, Zonsopkomst Wierumerwad
Winsum, De Gouden Karper, Hoofdstraat W5 – Het Hoogeland
Lauwersoog, Schierzicht, Haven 8a – Anjum, mist
Lauwersoog, Visserij Coöperatie, Haven 16 – Wad
Lauwersoog, ’t Ailand, Haven 49a – Wad
Schiermonnikoog, Hotel van der Werff, Reeweg 2- Eiland en Wad

Vanaf 26 maart tot september open op normale café-, winkel-, vaar- en werktijden.

Tentoonstelling in Pictura Groningen 24 april t/m 29 mei 2016

Openingstoespraak tentoonstelling Pictura, 24 april 2016

Deze aquarel is van 10 oktober 2007. Een maand eerder had Eiso Toonder mijn tentoonstelling in het Europees Parlement in Brussel geopend. Een protest tegen Waddengaswinning. Hij vond mijn boek “Duurzaam Groningen” prachtig en daarover kreeg ik zijn eerste brief. We voerden al jaren een uitgebreide correspondentie en in 2007 kwam ik bij hem thuis in Brussel. We hebben onbedaarlijk gelachen, een bevestiging van een dierbare vriendschap. Hij was de oudste zoon van Marten Toonder de striptekenaar en kleinzoon van Marten Toonder senior de zeekapitein die in Warffum geboren en opgegroeid is.
Hij is in 2014 overleden en ik mis hem zeer.
Daar kom ik op terug.

Alle energie komt van de zon. Alle leven komt uit water.
In het hele universum is onze wereld uniek. Zij wil geschilderd worden bij daglicht, met waterverf.
Als ik schilder voer ik een inwendig gesprek met de wereld, zonder woorden. Toch kwam ik erachter dat het Gronings daar uitdrukking aan kan geven..
Dertig jaar geleden, de stamtafel van het Zielhoes Noordpolderzijl, tafel vol bier een tamelijk saai verhaal, ineens…..”Ik zee tegen moeke ik goa eev’n ien boete’n.”
“In buiten” met dezelfde gevoelswaarde als in huis. Zo voel ik me als ik schilder, helemaal thuis, op mijn gemak. Als je een gelijkgestemde ontmoet, wat zeg je dan?

Op 28 mei 2006 schreef Eiso:

Mijn Groninger afkomst moet u overigens niet onderschatten. In mijn ouderlijk huis werd me vaak verteld over de conversaties in het hoge Noorden, die begonnen met de vaststelling: “Joa, joa”. De toehoorder had meestal enige tijd nodig om het gesprokene te verwerken, en beaamde na zo’n half uurtje peinzen “Joa, joa.” Om er zeker van te zijn dat er geen misverstand heerste, liet de eerste spreker na verloop van enkele kwartieren weer een “Joa, joa” horen. En zo babbelende passeerde men de tijd om uiteindelijk tevreden en innerlijk verrijkt huiswaarts te keren.

Dat wens ik u toe bij dit schilderij.

De tentoonstelling duurt nog tot 29 mei 2016.

Geurt Busser op de bank (fotografie: Albert Jongs)

Geurt Busser op de bank (fotografie: Albert Jongs)

Boschplaat (onder Rottumerplaat), 2007 (foto: John Stoel)

Boschplaat (onder Rottumerplaat), 2007 (foto: John Stoel)

[PDF]